ตอน 315
โดนเท
บทที่315
หลังจากที่โล่เฟยเอ๋อออกมาจากห้องทำงานของเย่รู่ไป๋ ก็ไปหาคาริน่าที่ชั้นสิบ
“คุณโล่”คาริน่าตรงเข้ามาทักทายโล่เฟยเอ๋อด้วยความเคารพ
โล่เฟยเอ๋อยิ้มให้คาริน่าเล็กน้อย หลังจากนั้นเอ่ยตามมารยาท: “คุณครูคาริน่า คุณอย่าเรียกฉันว่า‘คุณโล่’เลยค่ะ ตอนนี้ฉันเป็นนักออกแบบที่ไร้ชื่อเสียงคนหนึ่งที่อยู่ภายใต
ตอน 316
บทที่316
“คุณโจว ซูซีมู่รับเลขานุการผู้หญิงเหรอ?”
“เปล่าครับ”
“คุณโจว ซูซีมู่มีลูกค้าผู้หญิงเหรอ?”
“เปล่าครับ”
‘เปล่าครับ’ สองคำนี้ทำให้โล่เฟยเอ๋อเริ่มโมโหแล้ว “ไม่มีเลขาผู้หญิง ไม่มีลูกค้าผู้หญิง แล้วกลิ่นน้ำหอมบนตัวซูซีมู่มาจากไหน?”
“เรื่องนั้น…” โจวเฉิงพูดไปได้สองคำก็เงียบลง
โล่เฟยเอ๋อมองโจวเฉิงอ
ตอน 317
บทที่317
ในระหว่างที่ออกจากโรงแรม โล่เฟยเอ๋อโอบรอบคอซูซีมู่แน่นมาตลอดทาง เหมือนกลัวว่าซูซีมู่จะทิ้งเธอ
แม้กระทั่งตอนที่ซูซีมู่อุ้มเธอออกมาจากห้องโถงของโรงแรม เธอก็ยังมองซูซีมู่อย่างเคร่งเครียดแล้วถาม “ซูซีมู่ พวกเราแต่งงานกันดีไหม?”
ซูซีมู่หยุดอยู่ตรงนั้นราวกับถูกใครสกัดจุดไว้ ดวงตาคู่นั้นจ้องโล่เฟย