บทที่307

ไม่รู้ว่าบังเอิญหรืออย่างไร โล่เฟยเอ๋อตามมาทันซูซีมู่ตลอด แม้กระทั่งตอนอยู่บนแท็กซี่ เธอตามหลังซูซีมู่อยู่ไม่กี่นาที ซึ่งพอให้เธอตามทันซูซีมู่

ชั่วโมงกว่าต่อมา รถแท็กซี่ก็มาถึงบริเวณที่พักของคุณท่านในเวลาไล่เลี่ยกัน

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อจ่ายค่าโดยสาร ซูซีมู่สีหน้าเย็นชา ยืนรอเธออยู่นอกรถ

“ซูซีมู

บทที่308

โล่เฟยเอ๋อตื่นขึ้นมาจากร่างกายจิตใจอ่อนแอและเหนื่อยล้า เธอกะพริบตาอย่างงงงวยสักครู่ ถึงจะนึกได้ถึงเรื่องเมื่อคืนก่อน

หลังจากซูซีมู่ขับรถออกไปแล้ว เธอเดินไปตามถนนคนเดียว จากนั้นเดินมาได้สักพัก อยู่ ๆ รู้สึกเหนื่อยมาก ๆ ขึ้นมา จากนั้นก็หมดสติไป…..แล้วตอนนี้เธออยู่ที่ไหน?

โล่เฟยเอ๋อกวาดสายตาเพ

บทที่309

โล่เฟยเอ๋อส่งข้อความหาโจวเฉิงอยากรวดเร็ว เก็บโทรศัพท์กลับเข้ากระเป๋า

เมื่อซูซีมู่ออกมาจากห้องน้ำ เธอก็กลับมานอนดี ๆ บนเตียงแล้ว

เห็นโล่เฟยเอ๋อเชื่อฟังแบบนี้ ซูซีมู่ก็คลายสีหน้าลง “หิวไหม? ผมจะไปซื้อข้าวเที่ยง”

โล่เฟยเอ๋อกลัวซูซีมู่จะไป ตอบอย่างเป็นธรรมชาติ “ไม่หิว”

แต่เธอกำลังพูดจบ กระเพาะเ