ตอน 288
โดนเท
บทที่288
โล่เฟยเอ๋อร้องไห้อยู่อย่างนั้น ร้องไห้จนเสียงแหบเกือบจะไม่มีเสียง แล้วจึงค่อยๆหยุดลง ร่างกายเปียกปอนเพราะน้ำฝน ร่างกายที่เพิ่งฟื้นฟูเนื่องจากนั่งอยู่ท่ามกลางสายฝนเป็นเวลานาน จึงทำให้อ่อนเพลียมาก โล่เฟยเอ๋อดันร่างกายของตัวเอง ให้ลุกขึ้นมา
เนื่องจากบริเวณที่โล่เฟยเอ๋อยืนอยู่นั้น อยู่ริมถนนพอด
ตอน 289
บทที่289
ดวงตาของโล่เฟยเอ๋อพร่ามัวไปด้วยน้ำตา แต่เธอกลับไม่กล้ากะพริบตา เพราะกลัวว่าถ้ากะพริบตาแล้ว กระดาษในมือจะหายสาบสูญไป
“ความหวังสูงสุดในชีวิตก็คือ ผมได้ยืนอยู่ข้างๆคุณ ในฐานะของสามีที่แท้จริง
ความหวังที่สองคือ ได้กอดคุณ เรียกคุณว่าภรรยา
เฟยเอ๋อ คุณสามารถให้ความหวังสองข้อนี้กลายเป็นจริงได้ไหม？
ตอน 290
บทที่290
ทันใดนั้นโล่เฟยเอ๋อก็ล้มลงไป ทำเอาโจวเฉิงตกใจ
เขาก็ไม่สนแล้วว่าโล่เฟยเอ๋อจะมีความคิดเห็นอย่างไร แล้วอุ้มโล่เฟยเอ๋อออกจากวิลล่าแล้วรีบพาไปที่ โรงพยาบาลชื่อซานที่ใกล้ที่สุด
หลังจากส่งโล่เฟยเอ๋อไปยังห้องฉุกเฉิน เขาก็สั่งให้คนรับใช้ไปจัดการขั้นตอนให้โล่เฟยเอ๋อ ส่วนตัวเองก็เฝ้ารอข่าวอยู่ด้านนอกห