ตอน 287
โดนเท
บทที่287
หลังจากที่โล่เฟยเอ๋อออกมาจากโรงพยาบาลแล้ว ได้โบกเรียกแท็กซี่ เพื่อพาไปส่งที่สถานีตำรวจ
ตามหาตำรวจที่ทำคดีของเห้อจิ้นเหยาและอธิบายเกี่ยวกับสาเหตุของที่มาเสร็จแล้ว ตำรวจได้จัดหาให้คนไปเตรียมการก่อน จากนั้นก็พาโล่เฟยเอ๋อไปยืนอยู่หน้าประตูห้องห้องหนึ่ง
“คุณโล่ คนที่คุณต้องการเจออยู่ข้างในนี้”
“
ตอน 288
บทที่288
โล่เฟยเอ๋อร้องไห้อยู่อย่างนั้น ร้องไห้จนเสียงแหบเกือบจะไม่มีเสียง แล้วจึงค่อยๆหยุดลง ร่างกายเปียกปอนเพราะน้ำฝน ร่างกายที่เพิ่งฟื้นฟูเนื่องจากนั่งอยู่ท่ามกลางสายฝนเป็นเวลานาน จึงทำให้อ่อนเพลียมาก โล่เฟยเอ๋อดันร่างกายของตัวเอง ให้ลุกขึ้นมา
เนื่องจากบริเวณที่โล่เฟยเอ๋อยืนอยู่นั้น อยู่ริมถนนพอด
ตอน 289
บทที่289
ดวงตาของโล่เฟยเอ๋อพร่ามัวไปด้วยน้ำตา แต่เธอกลับไม่กล้ากะพริบตา เพราะกลัวว่าถ้ากะพริบตาแล้ว กระดาษในมือจะหายสาบสูญไป
“ความหวังสูงสุดในชีวิตก็คือ ผมได้ยืนอยู่ข้างๆคุณ ในฐานะของสามีที่แท้จริง
ความหวังที่สองคือ ได้กอดคุณ เรียกคุณว่าภรรยา
เฟยเอ๋อ คุณสามารถให้ความหวังสองข้อนี้กลายเป็นจริงได้ไหม？