ตอน 262
โดนเท
บทที่ 242
บทที่242
เมื่อโล่เฟยเอ๋อเดินเข้าไปในห้องผู้ป่วย คุณปู่และซูซีมู่ไม่ได้อยู่ที่นั่น มีเพียงอาผินเท่านั้นที่อยู่ที่นั่น
“คุณนายน้อย คุณมาแล้ว” อาผินยื่นมือไปรับขวดเก็บอุณหภูมิมาจากมือเธอ
เธอมองไปรอบๆ ห้องผู้ป่วยแล้วถามว่า “คุณปู่ล่ะ? ”
“คุณท่านไปตรวจร่างกายครับ” อาผินตอบตามความเป็นจริง
“อ้อ”
ตอน 263
บทที่ 243
บทที่243
ล้อเล่นหรือไง เธอจะปล่อยให้ซูซีมู่แบกเธอกลับ ในที่สาธารณะได้อย่างไร? โล่เฟยเอ๋อกัดริมฝีปากล่างเพื่อปฏิเสธ
ซูซีมู่ยังคงอยู่ในลักษณะท่าทางย่อตัวอยู่ “มาเถอะ”
ในเวลานี้ทุกคนรอบตัวต่างพูดด้วยรอยยิ้มว่า “สาวน้อยรีบขึ้นไปเร็วเข้า พ่อหนุ่มเขารักและทะนุถนอมเธอนะ เหมือนเช่นกับพ่อหนุ่มในตอ
ตอน 264
บทที่ 244
บทที่244
แม้ว่าซูซีมู่จงใจชะลอฝีเท้าลง แต่ถนนก็มีจุดสิ้นสุด
“ถึงแล้ว” นั่นคือสิ่งที่ซูซีมู่พูด แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะปล่อยโล่เฟยเอ๋อลง
แม้ว่าเธอจะไม่เต็มใจที่จะลงจากหลังของซูซีมู่ แต่ในที่สุดก็เข้ามาในโรงพยาบาลแล้ว ยังจะให้เขาแบกอยู่มันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว
หลังจากเงียบไปสองสามวินาทีเธ