บทที่ 231

บทที่231

หลังจากคุยโทรศัพท์เสร็จ ในห้องหนังสือก็เงียบลง ที่นอกหน้าต่างแสงแดดทอประกายสวยงามมาก สาดส่องลงมาทั่วโลก และเงียบสงบ แต่ทว่า ในใจของซูซีมู่กลับรู้สึกเจ็บปวดอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ เพียงแต่เขาไม่ได้แสดงออกมาให้เห็นเท่านั้น

นั่นลูกของเขานะ ลูกของเขากับเฟยเอ๋อ แต่เขากลับไม่สามารถปกป้อ

บทที่ 232

บทที่232

เดิมทีซูซีมู่คิดว่าเรื่องรังนกนี้เป็นเพียงบทสนทนาโดยบังเอิญเท่านั้น กลับคิดไม่ถึงว่ารังนกจะกลายเป็นความเจ็บปวดในชีวิตเขา

หลังจากทานมื้อค่ำเสร็จแล้ว โล่เฟยเอ๋อและซูซีมู่ก็ได้นั่งดูทีวีกันอยู่ที่โซฟา ผ่านไปสักพักโทรศัพท์ของซูซีมู่ก็ดังขึ้น เป็นโจวเฉิงที่โทรเข้ามา

“ประธานซูครับ ผมมี

บทที่ 233

บทที่233

ไม่มีเสียงตอบรับของซูซีมู่ออกมาจากในห้องหนังสือ มีเพียงเสียงทุบทำลายของแตกเพล้งพล้าง โล่เฟยเอ๋อร้อนใจเป็นอย่างมาก อยากจะเปิดประตูห้องเข้าไปดู แต่พบว่าประตูห้องถูกซูซีมู่ล็อคไว้

เธอทำได้เพียงออกแรงตีประตู ตะโกนเรียกซูซีมู่ “ซูซีมู่ นายเป็นอะไร เปิดประตูหน่อยสิ…”

แต่ซูซีมู่ที่อยู่ด