บทที่249

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อมาถึงโรงแรม หซิวหชูเฉียวก็ยังไม่ตื่น

แม้ว่าโล่เฟยเอ๋อบอกเธอตั้งแต่เมื่อคืนว่า จะมาในตอนเช้า แต่หซิวหชูเฉียวก็ไม่ได้คิดว่าเธอจะมาเช้าขนาดนี้

“เฟยเอ๋อ เธอทำไมมาเช้าจัง?” หซิวหชูเฉียวในชุดนอนเอื้อมมือไปลากโล่เฟยเอ๋อเข้ามาในห้อง

แน่นอนว่าโล่เฟยเอ๋อไม่มีทางบอกหซิวหชูเฉียวว่า ที่เ

บทที่250

จนถึงสองทุ่ม ข้อความที่ซูซีมู่รอให้โล่เฟยเอ๋อตอบกลับก็ยังไร้วี่แวว

คนรับใช้เรียกเขาให้ทานอาหารเย็น เขากลับไม่มีกะจิตกะใจในการกินข้าว เดินขึ้นบนชั้นสองโดยตรง

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ สามทุ่มแล้ว มือถือก็ยังไม่มีข่าวคราวอะไรเลย ส่วนหน้าประตูบ้านช่างเงียบสงบไม่มีเสียงแม้แต่รถแท็กซี่ที่วิ่งผ่าน

ซูซี

บทที่251

ถึงแม้ซูซีมู่กับโล่เฟยเอ๋อจงใจหลบหน้ากัน สุดท้ายก็มาเดินชนกันจนได้

เดินชนกัน ไม่ใช่เจอกัน แต่เป็นเดินชนกันจริงๆ

ตอนเย็นวันอาทิตย์นี้ ซูซีมู่กลับจากวิลล่าไปบริษัทเพื่อเอาเอกสาร มาเจอกับโล่เฟยเอ๋อที่กำลังเดินออกมาจากวิลล่าพอดี

เพราะว่าโล่เฟยเอ๋อกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ จึงไม่ได้สังเกตเห็นว่าซูซีม