บทที่248

โล่เฟยเอ๋อไม่รู้ว่าตัวเธอเองจะหนีจากซูซีมู่ไปได้ถึงเมื่อไร หลังจากที่วางสายจากซูซีมู่ ก็กลับเข้าไปในห้องชุดพิเศษเพื่อคุยกับหซิวหชูเฉียวที่ไม่ได้เจอกันตั้งนาน

“คุยกับใครนะ แถมยังแอบฉันออกไปด้วย?” หซิวหชูเฉียวเห็นโล่เฟยเอ๋อเข้ามาและถามด้วยรอยยิ้ม

“ครอบครัวนะ” โล่เฟยเอ๋อตอบและหลบตาลง

หซิวหชูเฉ

บทที่249

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อมาถึงโรงแรม หซิวหชูเฉียวก็ยังไม่ตื่น

แม้ว่าโล่เฟยเอ๋อบอกเธอตั้งแต่เมื่อคืนว่า จะมาในตอนเช้า แต่หซิวหชูเฉียวก็ไม่ได้คิดว่าเธอจะมาเช้าขนาดนี้

“เฟยเอ๋อ เธอทำไมมาเช้าจัง?” หซิวหชูเฉียวในชุดนอนเอื้อมมือไปลากโล่เฟยเอ๋อเข้ามาในห้อง

แน่นอนว่าโล่เฟยเอ๋อไม่มีทางบอกหซิวหชูเฉียวว่า ที่เ

บทที่250

จนถึงสองทุ่ม ข้อความที่ซูซีมู่รอให้โล่เฟยเอ๋อตอบกลับก็ยังไร้วี่แวว

คนรับใช้เรียกเขาให้ทานอาหารเย็น เขากลับไม่มีกะจิตกะใจในการกินข้าว เดินขึ้นบนชั้นสองโดยตรง

เวลาผ่านไปอย่างช้าๆ สามทุ่มแล้ว มือถือก็ยังไม่มีข่าวคราวอะไรเลย ส่วนหน้าประตูบ้านช่างเงียบสงบไม่มีเสียงแม้แต่รถแท็กซี่ที่วิ่งผ่าน

ซูซี