บทที่217

5:30 น ช่วงเย็นตอนถึงเลิกงาน โล่เฟยเอ๋อเก็บของแล้วออกจากบริษัท

เพิ่งเดินออกจากลิฟต์ ยังไม่ถึงหน้าประตูบริษัท โล่เฟยเอ๋อมองทะลุหน้าต่างกระจก ก็เห็นซูซีมู่กำลังยืนรอเธออยู่ตรงตำแหน่งที่เขาจอดรถไว้ตอนเช้า

อาจเป็นเพราะกลัวว่าจะมีคนจำเขาได้ ซูซีมู่จึงใส่แว่นกันแดดอันใหญ่

ถึงแม้วันกันแดดจะบังหน้า

บทที่218

โจวเฉิงทำตามคำสั่งของซูซีมู่ช่วยเอาจดหมายแนะนำจากกรรมการการแข่งขันเครื่องประดับระดับโลกให้โล่เฟยเอ๋อ แต่สุดท้ายก็ไม่ได้ง่ายเหมือนที่คิด

โจวเฉิงเพิ่งกลับมาจากฝรั่งเศสยังไม่ทันได้พักผ่อน ก็ไปรายงานให้ซูซีมู่ทราบ”ประธานซู คุณไค่ตี้ยอมเอาจดหมายแนะนำให้พวกเรา แต่ว่าเธออยากพบนักออกแบบก่อนครับ”

ซู

บทที่219

วันที่ 2 กับสภาพอากาศที่มืดมน มีฝนตกปรอยๆ แต่ซูซีมู่ก็ยังพาโล่เฟยเอ๋อออกไปข้างนอกเหมือนเดิม

หลังจากรถได้ขับออกมาจากที่พักของพวกเขา ก็ไม่หยุดจอดเลย

การนั่งรถเป็นเวลานาน ทำให้โล่เฟยเอ๋อรู้สึกง่วงนอน

“เป็นอะไร?” ซูซีมู่รู้สึกถึงความไม่ปกติของโล่เฟยเอ๋อ ก็เลยหันไปมองดูโล่เฟยเอ๋อ

โล่เฟยเอ๋อตอบพร