บทที่183

วันนั้นหลังจากตื่นขึ้นจากการงีบกลางวัน โล่เฟยเอ๋อวิ่งไปที่ห้องหนังสือของซูซีมู่ด้วยความเคยชิน ในห้องหนังสือมีเพลงเปิดคลออยู่ ทว่าซูซีมู่กำลังยืนอยู่ตรงหน้าต่าง…มองดูหิมะ

เมื่อเห็นหิมะขาวโพลนด้านนอก ดวงตาของโล่เฟยเอ๋อแวววับในพริบตา “หิมะตกแล้ว! ”

เธอพูดพลางก้าวฉับๆ เข้าไปใกล้ซูซีมู่ เธอมองหิ

บทที่184

การพูดคุยสนทนาในห้องหนังสือ ก้นบึ้งหัวใจของโล่เฟยเอ๋อก็เปิดออก ทั้งยังไม่ยังเข้าหาซูซีมู่ได้อย่างไม่อึดอัดมากเท่าเมื่อก่อนแล้ว

เพราะหิมะตกหนัก พวกเขาเลยยังอยู่ที่เมืองหลวง

ในช่วงระหว่างนี้ บาดแผลของซูซีมู่ก็ได้โล่เฟยเอ๋อดูแลจนใกล้หายดีแล้ว เขาเริ่มจัดการเรื่องถอนบริษัทซูซื่อออกจากเมืองหลวง

บทที่185

ซูซีมู่ประชุมผ่านวิดีโอเสร็จเรียบร้อยแล้ว หลังจากทำธุระไปแล้วสองชั่วโมง

เขาปิดคอมพิวเตอร์ โจวเฉิงที่ยืนรอข้างๆ ก็ยื่นถุงของโล่เฟยเอ๋อให้ซูซีมู่ทันที

เขาจ้องถุงบนมือของโจวเฉิง หว่างคิ้วของซูซีมู่พลันขมวดแน่น “ทำไมอยู่ในมือของนาย? ”

“เมื่อกี้คุณหญิงให้ผมนำมาให้คุณครับ” โจวเฉิงตอบมาแบบนี้

ประโ