บทที่ 18

บทที่18

ได้ยินซูซีมู่บอกว่าครับ หัวใจของโล่เฟยเอ๋อก็เจ็บขึ้นมาอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปากอย่างแรง เสียงอู้อี้รีบพูดอีกว่า “ลาก่อนค่ะ!” หลังจากนั้นก็หันหลังกลับ เตรียมจะเดินจากไป

โล่เฟยเอ๋อพึ่งเดินได้แค่สองก้าว ซูซีมู่ก็รีบวิ่งไปข้างหลังแล้วยื่นมือ ไปคว้าข้อมือขาวสะอาดของเธออย่างเร็วและแม่นยำ ไ

บทที่ 19

บทที่19

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อกลับไปที่บ้านของหซิวหชูเฉียว หซิวหชูเฉียวกำลังจะกินข้าวเย็น เห็นโล่เฟยเอ๋อเข้ามา เธอก็รีบทักทายเธอทันที “เฟยเอ๋อ ทำไมวันนี้เธอกลับมาช้าล่ะ? รีบไปล้างมือมากินข้าวเร็ว”

“มีเรื่องล่าช้านิดหน่อยน่ะ” โล่เฟยเอ๋อเดินเข้าห้องไปด้วยพูดไปด้วย “เธอกินก่อนเลย ฉันเอากระเป๋าไปวาง

บทที่ 20

บทที่20

วันนี้ซูซีมู่ยุ่งมาก ช่วงเช้าประชุมทั้งเช้าโดยไม่ทันได้พัก ตอนบ่ายยังต้องต้อนรับลูกค้าอีกสองท่าน

หกโมงสี่สิบ เขาเข้าประชุมด่วนอีกครั้งแล้วจึงกลับไปที่ห้องทำงาน

เปิดโทรศัพท์ ก็เห็นว่าโล่เฟยเอ๋อส่งข้อความมาหาว่าเขาว่างหรือไม่ มีเรื่องอยากให้เขาช่วย

ตอนแรกก็คิดว่าจะใช้ข้อความตอบกลับไป