บทที่18

ได้ยินซูซีมู่บอกว่าครับ หัวใจของโล่เฟยเอ๋อก็เจ็บขึ้นมาอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปากอย่างแรง เสียงอู้อี้รีบพูดอีกว่า “ลาก่อนค่ะ!” หลังจากนั้นก็หันหลังกลับ เตรียมจะเดินจากไป

โล่เฟยเอ๋อพึ่งเดินได้แค่สองก้าว ซูซีมู่ก็รีบวิ่งไปข้างหลังแล้วยื่นมือ ไปคว้าข้อมือขาวสะอาดของเธออย่างเร็วและแม่นยำ ไม่ให้เธอเด

บทที่19

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อกลับไปที่บ้านของหซิวหชูเฉียว หซิวหชูเฉียวกำลังจะกินข้าวเย็น เห็นโล่เฟยเอ๋อเข้ามา เธอก็รีบทักทายเธอทันที “เฟยเอ๋อ ทำไมวันนี้เธอกลับมาช้าล่ะ? รีบไปล้างมือมากินข้าวเร็ว”

“มีเรื่องล่าช้านิดหน่อยน่ะ” โล่เฟยเอ๋อเดินเข้าห้องไปด้วยพูดไปด้วย “เธอกินก่อนเลย ฉันเอากระเป๋าไปวางบนห้องก่อน

บทที่20

วันนี้ซูซีมู่ยุ่งมาก ช่วงเช้าประชุมทั้งเช้าโดยไม่ทันได้พัก ตอนบ่ายยังต้องต้อนรับลูกค้าอีกสองท่าน

หกโมงสี่สิบ เขาเข้าประชุมด่วนอีกครั้งแล้วจึงกลับไปที่ห้องทำงาน

เปิดโทรศัพท์ ก็เห็นว่าโล่เฟยเอ๋อส่งข้อความมาหาว่าเขาว่างหรือไม่ มีเรื่องอยากให้เขาช่วย

ตอนแรกก็คิดว่าจะใช้ข้อความตอบกลับไปว่ามีเรื่อ