บทที่17

ตั้งแต่ ซูซีมู่เริ่มส่งข้อความมา ทุกวันโล่เฟยเอ๋อจะต้องพิมพ์ขอความกับซูซีมู่จนเป็นนิสัยแล้ว

ในตอนแรกเธอใช้ความพยายามในการคิดหัวข้อข้อความ ต่อมาก็คุยกันสบายมากขึ้น

ไม่กี่วันนี้ โล่เฟยเอ๋อไม่ได้ติดต่อกับซูซีมู่ เนื่องจากซูซีมู่บอกกับเธอก่อนหน้านี้ว่า เขาต้อฝเดินทางไปประเทศMหนึ่งสัปดาห์

เธอกังว

บทที่18

ได้ยินซูซีมู่บอกว่าครับ หัวใจของโล่เฟยเอ๋อก็เจ็บขึ้นมาอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปากอย่างแรง เสียงอู้อี้รีบพูดอีกว่า “ลาก่อนค่ะ!” หลังจากนั้นก็หันหลังกลับ เตรียมจะเดินจากไป

โล่เฟยเอ๋อพึ่งเดินได้แค่สองก้าว ซูซีมู่ก็รีบวิ่งไปข้างหลังแล้วยื่นมือ ไปคว้าข้อมือขาวสะอาดของเธออย่างเร็วและแม่นยำ ไม่ให้เธอเด

บทที่19

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อกลับไปที่บ้านของหซิวหชูเฉียว หซิวหชูเฉียวกำลังจะกินข้าวเย็น เห็นโล่เฟยเอ๋อเข้ามา เธอก็รีบทักทายเธอทันที “เฟยเอ๋อ ทำไมวันนี้เธอกลับมาช้าล่ะ? รีบไปล้างมือมากินข้าวเร็ว”

“มีเรื่องล่าช้านิดหน่อยน่ะ” โล่เฟยเอ๋อเดินเข้าห้องไปด้วยพูดไปด้วย “เธอกินก่อนเลย ฉันเอากระเป๋าไปวางบนห้องก่อน