บทที่ 17

บทที่17

ตั้งแต่ ซูซีมู่เริ่มส่งข้อความมา ทุกวันโล่เฟยเอ๋อจะต้องพิมพ์ขอความกับซูซีมู่จนเป็นนิสัยแล้ว

ในตอนแรกเธอใช้ความพยายามในการคิดหัวข้อข้อความ ต่อมาก็คุยกันสบายมากขึ้น

ไม่กี่วันนี้ โล่เฟยเอ๋อไม่ได้ติดต่อกับซูซีมู่ เนื่องจากซูซีมู่บอกกับเธอก่อนหน้านี้ว่า เขาต้อฝเดินทางไปประเทศMหนึ่งสัปดา

บทที่ 18

บทที่18

ได้ยินซูซีมู่บอกว่าครับ หัวใจของโล่เฟยเอ๋อก็เจ็บขึ้นมาอีกครั้ง เธอกัดริมฝีปากอย่างแรง เสียงอู้อี้รีบพูดอีกว่า “ลาก่อนค่ะ!” หลังจากนั้นก็หันหลังกลับ เตรียมจะเดินจากไป

โล่เฟยเอ๋อพึ่งเดินได้แค่สองก้าว ซูซีมู่ก็รีบวิ่งไปข้างหลังแล้วยื่นมือ ไปคว้าข้อมือขาวสะอาดของเธออย่างเร็วและแม่นยำ ไ

บทที่ 19

บทที่19

ตอนที่โล่เฟยเอ๋อกลับไปที่บ้านของหซิวหชูเฉียว หซิวหชูเฉียวกำลังจะกินข้าวเย็น เห็นโล่เฟยเอ๋อเข้ามา เธอก็รีบทักทายเธอทันที “เฟยเอ๋อ ทำไมวันนี้เธอกลับมาช้าล่ะ? รีบไปล้างมือมากินข้าวเร็ว”

“มีเรื่องล่าช้านิดหน่อยน่ะ” โล่เฟยเอ๋อเดินเข้าห้องไปด้วยพูดไปด้วย “เธอกินก่อนเลย ฉันเอากระเป๋าไปวาง