บทที่ 153

บทที่153

หลังจากคุณท่านตอบกลับ โล่เฟยเอ๋อก็รู้สึกเสียใจในภายหลัง

พวกเขาอยู่ในห้องของซูซีมู่ด้วยกัน อย่างนั้นเธอก็ต้องนอนบนเตียงเดียวกันในห้องเดียวกันกับเขา

เธอและซูซีมู่นอนร่วมเตียงเดียวกัน…

โล่เฟยเอ๋อนั่งอยู่ที่สวนมองดูทิวทัศน์ยามกลางคืนด้วยความกลุ้มอกกลุ้มใจไม่อยากลุกขึ้นไปที่ห้องของซูซ

บทที่ 154

แสดงละครต่อหน้าคุณปู่

“เข้าไปกันเถอะ คุณปู่รอพวกเราอยู่” เสียงของซูซีมู่เย็นชาเหมือนในอดีตที่ผ่านมา แต่มีความอบอุ่นและอ่อนโยนอยู่ภายใน

นานแค่ไหนแล้วที่ไม่ได้ยินเขาพูดกับเธอแบบนี้คง ตั้งแต่ความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาห่างไกลกัน

แล้ววันนี้เพียงเพื่อออกมาแสดงละครต่อหน้าคุณปู่ของเค้า

โล่เฟยเอ๋อ

บทที่ 154

บทที่154

เดิมทีโล่เฟยเอ๋อไม่คิดว่าซูซีมู่จะเอาคำพูดของคุณท่านมาคิดเป็นเรื่องจริงจัง ในความจริงแล้วความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับเขา การพาเธอไปที่สำนักงานของเขาไม่ได้มีความหมายอะไร

แต่กลับคิดไม่ถึงว่าซูซีมู่จะพาเธอไปสาขาของบริษัทซูซื่อที่ตั้งอยู่เมือง A

โล่เฟยเอ๋อจ้องมองอาคารสูงใหญ่ที่อยู่ตรงหน