ตอน 157
โดนเท
บทที่157
โล่เฟยเอ๋อนั่งรถแท็กซี่มาที่ร้านอาหารที่นัดกับเรือนหลิงไว้ ส่วนเรือนหลิงก็มารออยู่ที่นี่ก่อนแล้ว
โล่เฟยเอ๋อกล่าวขอโทษ: “ขอโทษนะ ฉันมาช้าแล้ว”
“ไม่เป็นไร ฉันก็มาเช้าไป” เรือนหลิงยิ้มแล้วส่งเมนูในมือให้โล่เฟยเอ๋อ
โล่เฟยเอ๋อรับเมนูมา แต่ในหัวกลับคิดเรื่องเค้กที่สงเฟยเหวินถือมาก้อนนั้น
พอตอนนี้
ตอน 158
บทที่158
พอออกจากอาคารอพาร์ตเมนต์เก่าแล้ว โล่เฟยเอ๋อก็บอกลาเรือนหลิง จากนั้นเรียกแท็กซี่กลับไปที่วิลล่า
ตอนนี้เป็นเวลาเกือบบ่ายสามแล้ว ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่เวลาเลิกงาน แต่เนื่องจากเป็นวันอาทิตย์ ถนนก็เลยรถติดเล็กน้อย
ใช้เวลากว่าสองชั่วโมงเพื่อไปที่วิลล่า
หลังจากที่จ่ายเงินเสร็จ โล่เฟยเอ๋อก็ยกกระเป๋าเดิน
ตอน 159
บทที่159
“ทำไมเค้กถึงมาอยู่ที่นาย?” โล่เฟยเอ๋อมองโจวเฉิงอย่างแปลกใจ
โจวเฉิงตอบอย่างกลืนไม่เข้าคายไม่ออก“คือว่า…ประธานซูเพิ่งจะลืมไว้บนรถ”
โล่เฟยเอ๋อพยักหน้า ‘อืม’ หลังจากนั้นก็ถอยไปหนึ่งก้าว “เข้ามาสิ”
โจวเฉิงกล้าเข้าไปในวิลล่าที่ไหนกัน? รีบปัดมือ“ไม่ล่ะครับผมกำลังรีบเค้กนี้ให้คุณ”
พอได้ยินโจวเฉิงบอ