ตอน 148
โดนเท
บทที่148
เมื่อใกล้ถึงเวลาเลิกงาน ซูซีมู่เปิดประชุมเร่งด่วน เมื่อจบการประชุมจึงเดินกลับเข้าห้องทำงาน ก็เป็นเวลาเกือบหกโมงแล้ว
เขาเอนหลังพิงเก้าอี้ทำงานอย่างเหนื่อยล้า นวดบริเวณหัวคิ้วที่ปวด
ถึงแม้จะถึงเวลาเลิกงานแล้ว เขากลับไม่ได้คิดที่จะลุกขึ้นกลับบ้าน
เพราะเขารู้ว่าโล่เฟยเอ๋อไม่อยากเห็นหน้าเขา
เนื่
ตอน 149
บทที่149
สิบนาทีหลังจากนั้น โจวเฉิงก็กลับมา “ประทานซูรับเงินมาแล้วครับ”
ซูซีมู่ตอบ ‘อืม’ เรียบ ๆ คำหนึ่ง หลังจากนั้นก็พุ่งไปที่ชายอ้วนเตี้ย: “ไปนับเงิน”
พอชายอ้วนเตี้ยได้ยินคำพูดของซูซีมู่ ก็สั่นสะท้านไปทั่วร่าง “อย่าเสแสร้งเลย นายสามารถนำเงินมากมายขนาดนั้นออกมาได้?”
ซูซีมู่ไม่พูดอะไร เพียงแค่สายตาท
ตอน 150
บทที่150
ซูซีมู่สังเกตว่าโล่เฟยเอ๋อมีบางอย่างไม่ถูกต้องจึงเดินเข้ามา แต่กลับไม่เข้าใกล้เธอเกินไป เพียงหยุดห่างจากเธอหนึ่งร้อยเมตร“เป็นอะไรไป?”
“ไม่มีอะไร” โล่เฟยเอ๋อมองแวบหนึ่งแล้วพยายามพูดด้วยน้ำเสียงที่สงบนิ่ง
ซูซีมู่ตอบเบาๆหนึ่งเสียง‘อ่อ’ หลังจากนั้นเอ่ย: “ไปเถอะ”
ไม่รอโล่เฟยเอ๋อตอบเขาก็พูดเพิ่มอ