บทที่ 130

บทที่130

ในขณะที่โจวเฉินช่วยเป็นธุระติดต่อโล่หยิวชิวให้กับซูซีมู่ เธอกำลังรับประทานอาหารกับเพื่อนรักเวินลี่ชา

เมื่อดูโทรศัพท์แล้วคิดว่าเป็นเบอร์คนแปลกหน้าโทรเข้ามา เธอจึงไม่รีบร้อน และเธอทานอาหารในถ้วยอย่างมีความสุข จากนั้นจึงได้กดปุ่มรับสาย จากนั้นจึงได้ค่อย ๆ หยิบโทรศัพท์มาไว้ที่ข้างหูอ

บทที่ 131

บทที่131

ซูซีมู่มองดูโล่หยิวชิวด้วยสายตาเฉยเมย จากนั้นก็ยื่นมือออกมาเพื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วรับสาย

“ผมเอง…อือ…ผมจะไปเดี๋ยวนี้” เมื่อพูดจบ ซูซีมู่ก็วางสายแล้วพูดกับโล่หยิวชิว “ผมมีธุระต้องขอตัวก่อน” จากนั้น ไม่รอว่าโล่หยิวชิวจะตอบอย่างไร เขาหยินธนบัตรออกมาหลายใบวางไว้บนโต

บทที่ 132

บทที่132

ชายชราไม่รู้สักนิดว่าซูซีมู่ได้เตรียมการไว้แล้ว เมื่อเขาได้ยินซูซีมู่บอกว่าไม่ต้องการให้เขาไปอธิบายอะไรกับโล่เฟยเอ๋อ เขาก็รีบร้อนพูดขึ้น “ทำไมถึงไม่ต้องแล้วล่ะ? แกคิดจะเลิกกับเฟยเอ๋อแล้วเหรอ?”

เขาเลิกรักเฟยเอ๋อ? ปู่ของเขาเป็นคนมีจินตนาการกว้างไกลจริง ๆ! ซูซีมู่ยกมุมปากแล้วพูดขึ้น