บทที่ 130

บทที่130 ขายลูกสาวกินอย่างไม่อาย

ทีแรกซูซีมู่คิดว่ามากสุดก็คงหนึ่งวัน โล่เฟยเอ๋อก็กลับมาแล้ว

แต่กลับคิดไม่ถึง สามวันมาแล้ว ก็ยังไม่กลับมาเลย มือถือก็ปิดเครื่องตลอด

เพราะเหตุนี้ทำให้โจวเฉิงไปหาเรือนหลิงโดยเฉพาะ แต่เรือนหลิงก็ติดต่อโล่เฟยเอ๋อไม่ได้เหมือนกัน

“ประธานซู เรือนหลิงบอกว่าตั้งแต่ค

บทที่ 130

บทที่130

ในขณะที่โจวเฉินช่วยเป็นธุระติดต่อโล่หยิวชิวให้กับซูซีมู่ เธอกำลังรับประทานอาหารกับเพื่อนรักเวินลี่ชา

เมื่อดูโทรศัพท์แล้วคิดว่าเป็นเบอร์คนแปลกหน้าโทรเข้ามา เธอจึงไม่รีบร้อน และเธอทานอาหารในถ้วยอย่างมีความสุข จากนั้นจึงได้กดปุ่มรับสาย จากนั้นจึงได้ค่อย ๆ หยิบโทรศัพท์มาไว้ที่ข้างหูอ

บทที่ 131

บทที่131

ซูซีมู่มองดูโล่หยิวชิวด้วยสายตาเฉยเมย จากนั้นก็ยื่นมือออกมาเพื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาจากกระเป๋าเสื้อแล้วรับสาย

“ผมเอง…อือ…ผมจะไปเดี๋ยวนี้” เมื่อพูดจบ ซูซีมู่ก็วางสายแล้วพูดกับโล่หยิวชิว “ผมมีธุระต้องขอตัวก่อน” จากนั้น ไม่รอว่าโล่หยิวชิวจะตอบอย่างไร เขาหยินธนบัตรออกมาหลายใบวางไว้บนโต