บทที่ 56

"กินฮับ แมทอยากกินขนมฮับแต่คุณแม่ก๊อปต้องขอโทษคุณพ่อแว่นก่อนฮับ ทำผิดแล้วต้องขอโทษฮับ คุณแม่เก่งสอนแมทสอนมา"

คำพูดของเด็กน้อยทำให้ผมยิ้มไม่หุบก่อนจะมองหน้าเพื่อนทั้งสองคนด้วยความภูมิใจและดีใจกับพวกมัน 2 คนที่ได้พยานรักตัวน้อยสุดแสนจะน่ารักแบบน้องแมท

"ได้ครับแม่ก๊อปจะขอโทษพ่อแว่นน้องแมทนะ

บทที่ 57

ผมยกมือไหว้ขอบคุณคุณหมอทั้งน้ำตาด้วยความดีใจแฝงไปด้วยความตื้นตัน ถ้าเป็นไปได้ผมอยากจะรีบวิ่งเข้าไปในห้องผ่าตัดเพื่อดูคนรักของผมด้วยตาของผมเองแต่ไม่สามารถจะทำได้

สักครู่หนึ่งบุรุษพยาบาลก็เปิดประตูห้องผ่าตัดและเข็นเตียงรถเข็นโดยมีพี่เมฆนอนหลับตาอยู่บนเตียงพาไปยังห้องปลอดเชื้อเพื่อพักฟื้นหล