ตอน 40
The-Rtask_ider-สิงห์นักบิด-พิชิตใจ-นายหน้าหวาน
บทที่ 40
ผมพยายามฝืนความเจ็บปวดแล้วขับรถยนต์พาพี่เชนกลับมาที่บ้านพักของพี่เมฆ ผมพยุงคนเจ็บขึ้นไปนอนบนเตียงด้วยความยากลำบากพร้อมทั้งเช็ดเนื้อเช็ดตัวของคนเจ็บก่อนจะทายาให้ จากนั้นก็เตรียมหายาแก้ฟกช้ำและแก้อักเสบให้พี่เขากินก่อนและหลังอาหารตามที่ผมเคยเรียนมา เมื่อจัดการดูแลคนเจ็บเรียบร้อยผมก็หันมาจัดก
ตอน 41
บทที่ 41
"เอาล่ะ เมื่อเรื่องมาถึงขั้นนี้แล้วมันก็ไม่สามารถจะแก้ไขอะไรได้ เธอเองก็เป็นผู้ใหญ่มีหน้าที่การงานที่ดีและเป็นนักกีฬาแข่งรถระดับประเทศอีกต่างหาก ฉันคิดว่าเธอน่าจะดูแลลูกชายของฉันได้ อีกอย่างต่อไปนี้ไม่ต้องเรียกฉันกับคุณพี่ว่าคุณระวีหรือคุณจักรอีก ฉันอนุญาตให้เธอเรียกเราสองคนว่าพ่อและแม่จะไ
ตอน 42
บทที่ 42
"มี๊กำลังพูดถึงเรื่องอะไร ช่วยบอกก๊อปหน่อยได้มั๊ยครับ ก๊อปไม่เข้าใจ" คนเจ็บทำหน้าตาเลิ่กลั่กอย่างไม่เข้าใจ
"แม่กับพ่อรู้เรื่องของเราสองคนแล้ว นอกจากนี้ท่านยังยอมรับพี่เป็นลูกเขยท่านอีกด้วยครับ คราวนี้เข้าใจหรือยังครับคนดีของพี่"
ผมพูดพร้อมกำลังจะกอดคนเจ็บแต่ถูกสายตาผู้เป็นพ่อมองมาที่ผมอย่