บทที่ 22

ส่วนเจก็ง้อผมด้วยวิธีต่างๆ ขอเกี่ยวก้อยเอย ว่าจะซื้อกุหลาบให้เอย ชวนไปดูหนังเอย ยังไงไอ้ก๊อปก็ไม่ยอม ฮ่า ฮ่า ฮ่า (หัวเราะ) ทั้งกอด ทั้งโอบเอว จนคนบนรถคงไม่พอใจจึงบีบแตรใส่ผมยาวๆ

ปี้นน...

ผมเห็นหลายคนตกใจเสียงแตรรถจึงพากันหันมอง ผมใช้จังหวะนี้ลุกขึ้นหยิบกระเป๋านักเรียนแล้วจับมือเจให้ลุกขึ

บทที่ 23

"ไม่มีไรจริงๆ ครับมี๊เดี๋ยวก๊อปเคลียร์กับพี่เขาเอง มี๊ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับ"

พอมี๊ได้ยินผมบอกแบบนั้น ก็ทำให้ท่านมีสีหน้าคลายกังวลลงไปเยอะ

"อืม เป็นเหมือนกันเลยสองคนนี้ ไม่บอกก็ไม่บอกเหมือนกัน ดี ถ้างั้นก็คุยกันให้เข้าใจนะ เพราะพ่อรู้สึกถูกชะตากับเขา อยากได้เขามาทำงานกับพ่อแค่นี้ก๊อปคงรู้น

บทที่ 24

"เห้ย! มาตอนไหนเนี่ยทำไมไม่เรียก"

"ขอโทษครับ ก็เห็นว่าน้องก๊อปกำลังสนใจดอกไม้อยู่ พี่เลยไม่อยากรบกวน ชอบเหรอครับ" คนตรงหน้าพูดด้วยอาการยิ้มแย้มแต่ผมพยักหน้าแทนคำตอบกลับไป

"เริ่มเลยดีกว่า"

ดูพี่เขามีท่าทีตกใจเมื่อจู่ๆ ผมพูดอะไรบางอย่างและจับมือจูงเข้าบ้านไปเฉยๆ

"เดี๋ยวๆ ครับเริ่มอะไร พี่ไม