บทที่ 13

"แกล้งหลับหรือหลับจริงอ่ะน้องก๊อป มาถึงรถแล้วครับ" ผมได้ยินเสียงพี่เขาเรียกขณะหลับตาคิดอะไรเพลินๆ ในวงแขนใหญ่

"ถึงแล้วหรอครับ ก๊อปกำลังหลับเพลินๆ เลยครับ เฮ้อ..." ผมค่อยๆ ลืมตาเพื่อสำรวจพื้นที่รอบๆ ตัวว่าไม่มีใครอยู่บริเวณนั้น

"ถึงรถแล้วครับ ยืนแปบหนึ่งไหวมั๊ยครับ พี่จะเปิดประตูรถให้"

ผมพ

บทที่ 14

"ไอ้ก๊อป!!" พี่เมฆตวาดใส่ผมเสียงดังลั่นก่อนจะคว้าตัวผมเข้าไปกอดแล้วจับใบหน้าผมให้นิ่งก่อนจะฝังริมฝีปากของเขาบนริมฝีปากผมรุนแรงเนิ่นนานจนผมได้สติจากการเมา ริมฝีปากหนาเริ่มบดเบียดกับริมฝีปากบางของผมจนรู้สึกอึดอัด ผมดิ้นสุดแรงเกิด ทั้งเตะ ทั้งต่อย ทั้งข่วนแต่ไร้ผล

ผมร้องตะโกนสุดเสียงแต่เป็นไ

บทที่ 15

มันรีบลงมาจากเตียงเข้ามาช่วยประคองผมยืน เบอร์ผมบ่อยกว่าความคิดเช่นเคยก่อนจะรีบปัดมือมันให้ออกไปจากตัวผม แต่คราวนี้ผมล้มด้วยความอ่อนแรงบวกกับความเจ็บปวดตรงส่วนบอบบาง มันเข้ามารับตัวผมไว้ทัน จึงทำให้ตัวผมทับอยู่บนตัวมันพอดีเลยไม่เจ็บเท่าไร เมื่อลืมตาขึ้นเห็นว่าตัวผมเองกำลังนอนทับบนตัวคนที่ผม