บทที่ 11

"เออใช่ เมื่อเช้าเล่นเอากรูเอ๋อแดกเลย มีปัญหาอะไรกันทำไมไม่คุยกันดีๆ วะเป็นนายกับลูกน้องแท้ๆ น่าจะคุยกันง่ายนะเว้ย" ไอ้แว่นเสริม

"พวกมรึงก็น่าจะรู้นะว่าเรื่องอะไร แม่งจู้จี้จุกจิกกับกรูทุกวัน จะให้กรูทำยังไงวะ วันนี้กรูหมดความอดทนแล้วอ่ะ เลยใส่แม่งเลย เขาจะยังไงก็ช่าง แล้วแต่ ถ้าลาออกจากกา

บทที่ 12

ผมรู้สึกแปลกๆ ก็ปัดมือออก เป็นแบบนี้หลายครั้งผมเริ่มโมโหผลักฝรั่งตัวใหญ่เซ จนเกือบมีเรื่องกันโดยได้การ์ดคนเดิมห้ามศึกไว้ ผมเห็นท่าไม่ดีเลยบอกกับพี่การ์ดเขาว่าผมจะขึ้นไปด้านบนให้เอาเบียร์ขึ้นไปด้วยสองขวด พี่เขาพยักหน้ารับทราบโดยให้ผมขึ้นไปนั่งด้านบนตรงโซฟาตัวใหญ่ติดผนัง ผมหยิบมือถือวางบนโต๊

บทที่ 13

"แกล้งหลับหรือหลับจริงอ่ะน้องก๊อป มาถึงรถแล้วครับ" ผมได้ยินเสียงพี่เขาเรียกขณะหลับตาคิดอะไรเพลินๆ ในวงแขนใหญ่

"ถึงแล้วหรอครับ ก๊อปกำลังหลับเพลินๆ เลยครับ เฮ้อ..." ผมค่อยๆ ลืมตาเพื่อสำรวจพื้นที่รอบๆ ตัวว่าไม่มีใครอยู่บริเวณนั้น

"ถึงรถแล้วครับ ยืนแปบหนึ่งไหวมั๊ยครับ พี่จะเปิดประตูรถให้"

ผมพ