บทที่89 ปิ่นหัก

โล่หวินหลานจับขอบโต๊ะไว้แน่น ในใจรู้สึกโกรธมาก นางมองโม่ฉีหมิง กำแพงชั้นสุดท้ายมันถูกปะทุออกแล้ว

“ในเมื่อเป็นอย่างนี้ เจ้าคิดว่าข้าทำอะไรก็ผิด ไม่เชื่อใจข้าแล้ว ถ้างั้นข้าจะอธิบายไปยังไงเจ้าก็คงไม่เชื่อจริงไหม?” โล่หวินหลานมองไปที่พื้นแล้วส่ายหน้า จากนั้นก็ยื่นมือไปดึงปิ่นหย

บทที่ 90 ความจริง

เมื่อมาถึงตำหนักของฮ่องเฮา ก็เห็นวี่จื่อยืนอยู่หน้าประตูคุมโถหินอยู่ โถหินถูกปิดด้วยผ้าสีขาว ไฟจากเตาลุกโชนขึ้นมาไม่หยุด มันทำให้ยาในโถเดือดไม่หยุด กลิ่นโชยออกมานอกโถ

วี่จื่อใช้ผ้าเย็นยกโถออกมา แล้วเทยาใส่ชาม จากนั้นก็ยกมันขึ้นมาเมื่อหันมาก็เห็นเย่เซียวหลัวยืนอยู่

“ค

บทที่91ฆาตกรรม

�นหมิงอ๋องต่างสนุกสนานครื้นเครงลวดลายการตัดกระดาษถูกตัดเป็นดอกไม้สีสันต่างๆแขวนอยู่บนห้องของโม่ฉีหมิงในห้องถูกห้อมล้อมด้วยผ้าที่ผูกเป็นดอกไม้สีแดงทั่วห้องด้านนอกเต็มไปด้วยความหนาวเย็นแต่เข้าใกล้ห้องนี้กลับทำให้รู้สึกอบอุ่นอย่างน่าแปลกใจ

“แม่หญิงเย่หวินโคมสองอันนี้จะให้แขวนที่หน้