บทที่ 88 ไม่สนใจ

ฉินหยิ่นตัวสั่น เขายื่นมือไปดึงเย่หวิน เพื่อบอกให้นางหยุดพูด คำพูดแบบนี้แม้แต่เขาก็ไม่กล้าพูด เพราะมันเกี่ยวข้องกับโล่หวินหลาน เขาถึงเลือกที่จะไม่พูด

แต่ว่าเย่หวินทนไม่ได้ นางไม่อยากให้ฉินหยิ่นปกป้องโล่หวินหลาน จนตัวเองกลายเป็นคนผิด

“ฉินหยิ่น ที่เย่หวินพูดมันจริงหรือเ

บทที่89 ปิ่นหัก

โล่หวินหลานจับขอบโต๊ะไว้แน่น ในใจรู้สึกโกรธมาก นางมองโม่ฉีหมิง กำแพงชั้นสุดท้ายมันถูกปะทุออกแล้ว

“ในเมื่อเป็นอย่างนี้ เจ้าคิดว่าข้าทำอะไรก็ผิด ไม่เชื่อใจข้าแล้ว ถ้างั้นข้าจะอธิบายไปยังไงเจ้าก็คงไม่เชื่อจริงไหม?” โล่หวินหลานมองไปที่พื้นแล้วส่ายหน้า จากนั้นก็ยื่นมือไปดึงปิ่นหย

บทที่ 90 ความจริง

เมื่อมาถึงตำหนักของฮ่องเฮา ก็เห็นวี่จื่อยืนอยู่หน้าประตูคุมโถหินอยู่ โถหินถูกปิดด้วยผ้าสีขาว ไฟจากเตาลุกโชนขึ้นมาไม่หยุด มันทำให้ยาในโถเดือดไม่หยุด กลิ่นโชยออกมานอกโถ

วี่จื่อใช้ผ้าเย็นยกโถออกมา แล้วเทยาใส่ชาม จากนั้นก็ยกมันขึ้นมาเมื่อหันมาก็เห็นเย่เซียวหลัวยืนอยู่

“ค