บทที่ 85 พิรุธ

ในจวนอ๋องเงียบมาก พวกเขาเดินกลับจวนอ๋องอย่างเงียบๆ แล้วตรงไปที่ห้องหนังสือเลย

ละครในวันนี้ถือว่าดำเนินไปได้อย่างราบรื่น ทำให้คนที่เป็นผู้ชมสัมผัสถึงอารมณ์ได้อย่างแท้จริง นางเองผู้น่าสงสาร ถูกคนหลอกใช้ยังไม่รู้ตัว

โม่ฉีหมิงเรียกฉินหยิ่นกับเย่หวินเข้ามา โล่หวินหลานยืนอยู่

บทที่ 86 เหลาะแหละ

บรรยากาศภายในห้องเคร่งเครียดมาก กลิ่นเหล้าโชยอยู่บนเตียง โล่หวินหลานพยายามทำให้ตัวเองผ่อนคลายที่สุด

รัชทายาทรู้สึกหงุดหงิดมาก เขามองไปที่โล่หวินหลาน แล้วพูดว่า “หวินหลาน ข้าไม่รู้ว่าข้ามาที่นี่ได้ยังไง แต่ข้าอยากมามาก ข้าอยากมาเจอเจ้า อยากคุยกับเจ้า”

เสียงลมหายใจที่

บทที่ 87 ค่ำคืนหนึ่ง

ผู้หญิงคนนั้นสวมชุดบางๆสีแดง ด้านในใส่ชุดชั้นในสีแดงเพลิง ที่เอวคาดสายคาดเองบนตัวไม่มีเครื่องประดับใดๆ ใบหน้ามีผ้าปิดสีแดง เห็นแต่ดวงตาที่น่าหลงใหลหนึ่งคู่ ดวงตาของนางแทบจะให้คนที่มองควักหัวใจมากมอบให้นาง

เสียงเพลงบรรเลงไม่หยุด นางปลดปล่อยความงามของมาอย่างเต็มที่ ไม่เสี