บทที่53 คุยกันต่อหน้า

โม่ฉีหมิงจับมือโล่หวินหลานจนแน่น ไม่หันหน้ากลับพลางพูด “ฉินหยิ่น เย่หวิน ต้อนรับราชทายาทดีๆ”

น้ำเสียงแฝงไปด้วยความเย็นชาเหินห่าง น้ำเสียงเย็นๆราวกับจะทำให้บรรยากาศโดยรอบหยุดนิ่ง เขาไม่มีความรู้สึกอะไรมากมายๆ ไม่ว่าจะพบเจอเรื่องอะไรก็เย็นเหยียบอย่างนี้ตลอด เพียงแค่บทที่จั

บทที่54 รักษา

“ข้าเชื่อใจท่าน” โล่หวินพูดเสียงต่ำ เหมือนจะคิดอะไรออก ก้มหัวลงมองเท้าของเขา มีความรู้สึกตื่นตันซาบซึ้ง

“หมิง หลินอ๋องหายดีแล้ว ตอนนี้ได้เวลารักษาขาเจ้าและใบหน้าเจ้าแล้ว”

แต่ก่อนนางเคยพูดว่าจะรักษาเขา หลายวันมานี้ได้แต่วิ่งวุ่นเรื่องของโม่ฉีมู่ แล้วก็ไม่มีเวลารักษาอาการของ

บทที่55 การผ่าตัด

บรรยากาศภายในฟ้องมีความกดดัน บานหน้าต่างปิดแน่น โล่หวินหลานมองดูโม่ฉีหมิงที่อยู่บนเตียง ยื่นมือไปถอดเสื้อตัวนอกออก แล้วจึงถอดกางเกง ใช้ผ้าสีขาวในการบังร่างเขาไว้ มีเพียงส่วนขาที่โผล่พ้นออกมา

ตรงข้อเท้าที่มีการฉีดขาดของเส้นประสาทมีเนื้อเชื่อมติดประสานเรียบร้อย ขึ้นมาบิดๆเบ