บทที่ 41 รักษา

ปรีชาอะไรกัน ก็แค่หาจุดอ่อนของต้วนกุ้ยเฟยได้ก็เท่านั้น นางกล้าลงมือกับโม่ฉีซิว วันหนึ่งนางก็จะต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม

ฝีดาษ เป็นโรคติดต่อร้ายแรง แค่จุดนี้ก็ไม่มีหมอหลวงคนไหนเข้าใกล้แล้ว คนที่จะทำการรักษาให้กับเขา ก็เหมือนเอาตัวเองไปฆ่าตัวตาย หากรอดไปได้ก็รอด หากรอดไม่ได้

บทที่ 42 อุปสรรค

ความสงสัยของเหล่าหมอหลวงไม่ได้ทำให้โล่หวินหลานท้อถอย นางกลับยิ้มแล้วพูดว่า “ที่พวกท่านไม่เคยได้ยินเพราะไม่เคยมีใครทำ ถึงแม้ฝีดาษจะเป็นโรคติดต่อ แต่ว่าหากใช้ยาให้ถูกต้อง ก็สามารถป้องกันได้ แล้วก็รักษาให้หายได้ด้วย”

หมอหลวงส่ายหน้า เขาไม่ได้สนใจ “คำพูดไม่มีหลักการ” ของโล่หวิ

บทที่ 43 เหิมเกริม

เขาจับหน้าของโล่หวินหลาน แล้วมองนางอย่างละเอียด

บทที่ต้วนกุ้ยเฟยมาหานาง เขาอยากจะปฏิเสธไปด้วยซ้ำ เขาไม่อยากให้นางต้องเอาตัวเข้าไปเสี่ยง

ใบหน้าอันโหดร้ายถูกซ่อนไว้หลังหน้ากาก วันนี้อาจะเป็นโม่ฉีมู่ที่เป็นฝีดาษ พรุ่งนี้จะเป็นใครอีกบ้างก็ไม่รู้ เขาเกลียดตัวเองที่ไม่สา