บทที่ 394 มือซ้ายถูกทำร้ายจนพิการ

โม่ฉีหมิงกำลังโทษตัวเองอย่างหนัก คิ้วขมวดขึ้นเป็นปม จู่ๆก็ไม่รู้จะพูดอะไร และไม่รู้จะปลอบใจเยี่ยงไร

ไม่รู้ว่าเมื่อครู่ตนเองพูดจารุนแรงไปรึเปล่า จึงทำให้นางร้องไห้? หรือเป็นเพราะเรื่องของเย่เซียวหลัวทำให้นางกลัว? หรือเป็นเพราะนางรู้สึกตนเองตกระกำลำบากจนร้อง

บทที่ 395 สติวิปลาสตอนกลางค่ำกลางคืน

ณ ทิศใต้ของตำหนักท่านอ๋อง หลังจากไซ่เย่ว่่ได้รับบาดเจ็บก็ได้พักฟื้นตนเองอยู่แต่ในห้อง โล่หวินหลานเคยบอกเขาว่าจะไปเยี่ยมไซ่เย่ว่ วันนี้นางน่าจะไปห้องทิศใต้ของตำหนัก

ทั้งสองเดินผ่านลำธารและภูเขาจำลอง และเหยียบลงบนพื้นหิมะที่เหน็บหนาว ผ่านไปสักพักก็ได้ไปถึ

บทที่ 396 ป้ายบูชาวิญญาณร่วงหล่นลงบนพื้น

ประตูถูกเปิดออกโดยเร็ว ต้วนกุ้ยเฟยรีบวิ่งพุ่งไปตรงประตู และวิ่งชนโดนคนๆหนึ่ง คนๆนั้นถอยหลังไปหนึ่งก้าว แล้วจ้องนางอย่างไม่พอใจ

“กุ้ยเฟย เจ้าทำอะไรของเจ้า?” ฮ่องเต้เจียเฉิงกวาดสายตาไปยังเสื้อผ้าของนาง

เมื่อครู่ข้าอยู่ที่ห้องทรงพระอักษรกำลังอ่าน