บทที่ 39 ความคิด

หลังจากประชุมเช้าในวันถัดมา โม่ฉีสิงนั่งตรวจฎีกาอยู่ในห้องทรงอักษร ขันทีรับใช้คนสนิทที่อยู่ข้างๆก็คือหัวหน้าขันทีจ้าวเจิ้ง วันนี้เขาเห็นฮ่องเต้เหมือนจะใจไม่อยู่กับล่องกับลอย จ้าวเจิ้งก็แอบคิดว่า ฮ่องเต้จะต้องกำลังคิดเรื่องของเวินอ๋อง รัชทายาทแล้วก็พระชายาหมิงอ๋องแน่ๆ

จ้าวเจ

บทที่ 40 คำเตือน

“เสด็จพ่อ หม่อมฉันมีเรื่องจะทูล”

จ้าวเจิ้งมองไปที่โม่ฉีสิง โม่ฉีสิงบอกใบ้ให้จ้าวเจิ้งถอยไป “รัชทายาทเจ้ามีเรื่องอะไรหรอ?”

โม่ฉีซิวเดินออกมาข้างหน้า สายตาจ้องไปที่โม่ฉีสิง แล้วพูดว่า “ทูลเสด็จพ่อ หม่อมฉันอยากขอประทานรางวัลให้กับคนๆหนึ่ง หวังว่าเสด็จพ่อจะทรงอนุญาต”

บทที่ 41 รักษา

ปรีชาอะไรกัน ก็แค่หาจุดอ่อนของต้วนกุ้ยเฟยได้ก็เท่านั้น นางกล้าลงมือกับโม่ฉีซิว วันหนึ่งนางก็จะต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างสาสม

ฝีดาษ เป็นโรคติดต่อร้ายแรง แค่จุดนี้ก็ไม่มีหมอหลวงคนไหนเข้าใกล้แล้ว คนที่จะทำการรักษาให้กับเขา ก็เหมือนเอาตัวเองไปฆ่าตัวตาย หากรอดไปได้ก็รอด หากรอดไม่ได้