บทที่ 374 เสียงร่ำไห้

ณ ตำหนักเวินอ๋อง ภายในเรือนวี่หยวน

โล่หวินหลานขมวดคิ้วแล้วผลัดตัวไปมา นางลืมตาขึ้น แล้วลุกขึ้นนั่ง

เหตุใดคืนนี้ นางจึงนอนไม่หลับ

ทั้งที่ด้านในห้องก็อบอุ่น แต่นางกลับไม่รู้สึกเช่นนี้ นางรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว

"องค์หญิง ท่านเป็นอะไรไปเพคะ? ฝันร้ายหรือ

บทที่ 376 แผนการที่ทำให้ตกอยู่ในบ่วง

หิมะตกหนักก็หยุดลงในทันที หิมะข้างนอกได้รับการทำความสะอาดจักคนรับใช้ในราชวังและคราบเลือดเมื่อคืนนี้ก็ถือว่าทำความสะอาดได้สะอาดสะอ้าน

ดูเหมือนว่าเมื่อวานไม่มีอะไรเกิดขึ้น

โล่หวินหลานแต่งตัวตอนเช้า ด้านหนึ่งช่วยนางรวบผมด้านหนึ่งทำเหมือนไม่มีอะไรเกิ