บทที่ 373 พายุลมฝน

ทางด้านจิ่นชื่อก็ได้ปล่อยข่าวออกไป นางส่งจดหมายไปให้กับองค์รัชทายาท ซึ่งเนื้อหาในจดหมายนั้นเป็นลายมือของนางเอง นางคิดอยู่นานกว่าจะเขียนลงไป

โดยตีความได้ว่า ยองเชียงโหลวนั้นเริ่มย่ำแย่ ไม่สามารถที่จะดำเนินการค้าต่อไปได้ หญิงในยองเชียงโหลวส่วนมากก็ออกจากที่นี่แล้ว ส่วนนางถ

บทที่ 374 เสียงร่ำไห้

ณ ตำหนักเวินอ๋อง ภายในเรือนวี่หยวน

โล่หวินหลานขมวดคิ้วแล้วผลัดตัวไปมา นางลืมตาขึ้น แล้วลุกขึ้นนั่ง

เหตุใดคืนนี้ นางจึงนอนไม่หลับ

ทั้งที่ด้านในห้องก็อบอุ่น แต่นางกลับไม่รู้สึกเช่นนี้ นางรู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว

"องค์หญิง ท่านเป็นอะไรไปเพคะ? ฝันร้ายหรือ