บทที่ 371 เตรียมการทุกอย่าง

ในเมืองหลวงนั้นเงียบสงัด หิมะขาวโบยบินอยู่บนท้องฟ้า ตกลงมายังตลาดที่ไร้ซึ่งผู้คน จากนั้นก็ค่อยๆก่อตัวจนหนา

ยองเชียงโหลวนั้นค้าขายได้ไม่ดีเท่าเมื่อก่อน แต่ก็ยังดีที่ยังมีแม่นางจิ่นชื่อคอยประคองเอาไว้ โดยมีชายหนุ่มมากหน้าหลายตามาที่นี่ เพื่อมามองรอยยิ้มของหญิงงาม

บทที่ 372 ทำให้หลินอ๋องโกรธเคือง

บรรยากาศเย็นขึ้นในทันที เวินอ๋องเกือบลืมเหตุผลที่ตรงเข้าวังหลวงในวันนี้ ความคิดของเขาเต็มไปด้วยคำพูดของก้วยเฟย จนไม่รู้ว่าควรไปทางใด

“ท่านแม่ ท่านแน่ใจหรือว่าเสด็จพ่อจะแต่งตั้งให้ข้าเป็นองค์รัชทายาท?” เวินอ๋องคิดอยู่นาน แล้วถามขึ้น

ต้วนก้วยเฟยกำหมัดแน

บทที่ 373 พายุลมฝน

ทางด้านจิ่นชื่อก็ได้ปล่อยข่าวออกไป นางส่งจดหมายไปให้กับองค์รัชทายาท ซึ่งเนื้อหาในจดหมายนั้นเป็นลายมือของนางเอง นางคิดอยู่นานกว่าจะเขียนลงไป

โดยตีความได้ว่า ยองเชียงโหลวนั้นเริ่มย่ำแย่ ไม่สามารถที่จะดำเนินการค้าต่อไปได้ หญิงในยองเชียงโหลวส่วนมากก็ออกจากที่นี่แล้ว ส่วนนางถ