บทที่ 363

ความเจ็บปวดของการเสียโฉม

คำพูดของโล่หวินหลานนั้นราวกับเวทมนต์ ที่ทำให้เย่เซียวหลัวคิดถึงเรื่องในอดีต ตอนนี้ในสมองของนางเต็มไปด้วยภาพที่มีเลือดอาบแก้ม ที่มักจะเข้ามาทวงคืนชีวิตในยามที่นางนอนหลับ

"ไม่ต้องพูดแล้ว！ท่านอ๋องเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว พวกเจ้าผิดที่มาปรากฎตัวข้างกายเข

บทที่ 364

ไม่สามารถควบคุมได้

สวินโม่แสดงหน้าตาสงสัย แต่ก็ไม่ได้กล่าวสิ่งใด

การที่จะจับคนร้ายที่วางยาพิษได้นั้น คงไม่ง่ายแน่ๆ

ต่อให้รู้ว่าใครเป็นคนวางยา แต่ก็ไม่มีหลักฐานมายืนยัน

“ใคร?” โม่ฉีหมิงปรายตามองไปที่ประตู แล้วพูดด้วยน้ำเสียงแหบพร่า

ไซ่เย่วที่อยู่ด้านนอกถึงกับส

บทที่ 365

เหตุใดต้องมีตัวแทน

เวินอ๋องขังตนเองอยู่ในห้องหนังสืหลายวัน ไม่แม้แต่จะออกมา

ตำหนักเวินอ๋องเงียบสงัด เรือนต่างๆที่เคยมีเสียงหัวเราะ ทะเลาะกันล้วนเงียบสงบ แม้แต่เรือนวี่หยวนเอง เขาก็ไม่แม้แต่จะก้าวเข้ามา

โล่หวินหลานมองไปยังประตูที่ไม่ถูกเปิดมาแสนนาน แล้วรู้สึกปวดใจเล็กน้อย