บทที่ 343 จัดการทุกอย่างอย่างราบรื่น

ช่วงเวลาแห่งค่ำคืนได้มาถึง แผ่นฟ้าเต็มไปด้วยความมืดมัว ไม่มีแม้แต่ดาวสักดวงที่ระยิบระยับออกมา ทั้งผืนฟ้าช่างดูมืดครึ้มและปกคลุมไปด้วยเมฆสีดำ

ทั้งสองลงจากรถม้าและเข้าไปในตำหนักเวินอ๋อง เมื่อครู่พอเดินไปถึงสวน เวินอ๋อง เวินอ๋องกำลังเดินตามโล่หวินหลานไป แล

บทที่ 344 วางแผนปฏิบัติการ

บ่าวผู้นั้นแสดงสีหน้าเกรงกลัวและมองไปยังเย่ฮองเฮา สายตาของนางเหมือนกำลังทูลถามว่านางควรไปเปิดประตูหรือไม่

เย่ฮองเฮาผู้ซึ่งรู้ดีแก่ใจว่าใครเป็นคนมาเคาะประตู และรีบพยักหน้าให้นาง “ไปเปิดประตู”

พอตอบกลับ คนๆนั้นก็ไปเปิดประตู นึกไม่ถึงว่าจะเป็นองค์รัชทายาท

บทที่ 345 เริ่มแผน

โล่หวินหลานพูดจบ ก็เดินไปหน้าห้องสมุด กำลังยกพู่กันเขียนจดหมายให้ชิวโม่ไป๋ คิดๆเนื้อหาที่จะเขียน ก็เริ่มลงมือเขียนไป

ตอนนี้นางฝึกเขียนพู่กันจนชินมือแล้ว ถึงแม้จะไม่เหมือนคนที่เขียนพู่กันบ่อยๆ แต่ตอนนี้ก็ไม่ได้ต่างกันมากแล้ว

พอเขียนเสร็จ นางก็เอาจดหมายนั่นยื่นให้โม