บทที่336 เข้าวังเข้าเฝ้า

เย่เซียวหลัวยิ้มเยาะด้วยความรังเกียจ นางแค่พระชายารองไม่รู้จักชนชั้นวรรณะกล้ามาถามตัวเอง?ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงจริงๆเลย

ค่อยๆเดินไปถึงด้านหน้าของนาง สีหน้าดูยากขึ้นมาทันที

“ข้าสั่งสอนสาวใช้ของข้าเกี่ยวอะไรกับเจ้า?ชอบยุ่งเรื่องคนอื่น คิดว่าจะมีวันนึงที่จะมาแทน

บทที่337 ใจสื่อถึงกัน

ร่างของทั้งสองค่อยๆหายไปจากประตูของวัง เดินมาทั้งทางอารมณ์ของโล่หวินหลานไม่ค่อยดีนัก จนถึงที่ๆไม่มีคนแล้วนางจึงผลักมือเวินอ๋องออก

“ท่านอ๋อง เมื่อกี้ท่านหมายความว่ายังไง?หลอกใช้ข้าทำให้อ๋องหมิงดูหรอ?”โล่หวินหลารหยุดเดินมองเวินอ๋องด้วยสายตาแบบตั้งคำถาม

ไม่คิดว่า

บทที่338 ต่อสู้ในที่มืด

“ข้ารู้ว่าเจ้าจะมาก็เลยรอดเจ้าที่นี่”โม่ฉีหมิงยิ้มแบบเพิ่งพอใจ

โล่หวินหลานอยู่ในอ้อมกอดของเขาอย่างเงียบ ๆ คิดไม่ถึงเลยว่าทั้งสองคนจะใจสื่อถึงกันขนาดนี้ ขนาดเรื่องนี้ยังคิดไปในทิศทางเดียวกันได้

“รูปวาดวาดหรือยัง?”โม่ฉีหมิงถามขึ้นมา

ไซ่เยว่เป็นคนที่วาดร