บทที่ 304 ไม่มีวิธีอื่น

เวินอ๋องไม่ได้ตอบคำถามของนาง ทั้งคู่เป็นคนฉลาดย่อมต้องเข้าใจความหมายของอีกฝ่าย

เขาหัวเราะบาง “ดูแล้วข่าวสารคงไปถึงหูองค์หญิงอย่างรวดเร็ว รู้แล้วด้วยว่าวันนี้ข้าจะเข้าวัง ดูแล้วองค์หญิงคงเดาได้แล้วกระมังว่าวันนี้ข้าจะมาหาท่าน”

“หม่อมฉันไม่รู้หรอกเพคะว่าท่านอ๋อง

บทที่ 305 ถอดหน้ากาก

อาลั่วหลันตกใจจนหน้าถอดสี ที่แท้พวกเขามาก็เพื่อรักษานางอย่างนั้นหรือนี่?

นอกจากใบหน้าปลอมแผ่นนี้แล้วส่วนอื่นบนร่างกายของนางก็ไม่มีบาดแผล และเพราะอย่างนั้นเองนางจึงไม่สามารถพูดออกไปได้

หากทักษะการแพทย์ของหมอที่พวกเขาพามาสูงส่งจริงล่ะก็จะต้องดูออกเป็นแน่ว่าใบหน้านี

บทที่ 306ความโกรธที่ปะทุออกมา

เย่หวินพอดีกับออกมาจากในห้องของอาลั่วหลันณ เวลานั้นเขาก็ไม่ได้ลงไม้ลงมือหนักทำไมจวบจนกระทั่งตอนนี้ยังไม่ตื่นขึ้นมา แม้แต่อาหารเย็นก็ไม่มีประโยชน์อันใดแล้วเพิ่งจะผ่านทางเลี้ยวตรงระเบียง ร่างที่สวมชุดสีชมพูก็ผ่านเข้าตามาพินิจดูรูปร่างที่คลับคล้ายคลับคลานี้เย่หวินรีบเด