ตอน 303
คุณหมอสุเรศ
บทที่ 303 บังเอิญพบกัน
“เจ้าช่างตาดีเสียจริง นี่เป็นหยกโลหิตหงส์จริงๆ ดูเหมือนว่าที่ตำหนักของเจ้าเหมือนจะมีอยู่หนึ่งคู่ด้วยมิใช่หรือ?” เย่เซียวหลัวลูบหยกโลหิตหงส์ที่เป็นมันเงาบนศีรษะ มีความกระหยิ่มกระหย่อมเล็กน้อย
“แม้ที่ตำหนักของหม่อมฉันจะมี แต่ว่าไม่ใช่หยกโลหิตหงส์หายากเหมือนดังที่พระชาย
ตอน 304
บทที่ 304 ไม่มีวิธีอื่น
เวินอ๋องไม่ได้ตอบคำถามของนาง ทั้งคู่เป็นคนฉลาดย่อมต้องเข้าใจความหมายของอีกฝ่าย
เขาหัวเราะบาง “ดูแล้วข่าวสารคงไปถึงหูองค์หญิงอย่างรวดเร็ว รู้แล้วด้วยว่าวันนี้ข้าจะเข้าวัง ดูแล้วองค์หญิงคงเดาได้แล้วกระมังว่าวันนี้ข้าจะมาหาท่าน”
“หม่อมฉันไม่รู้หรอกเพคะว่าท่านอ๋อง
ตอน 305
บทที่ 305 ถอดหน้ากาก
อาลั่วหลันตกใจจนหน้าถอดสี ที่แท้พวกเขามาก็เพื่อรักษานางอย่างนั้นหรือนี่?
นอกจากใบหน้าปลอมแผ่นนี้แล้วส่วนอื่นบนร่างกายของนางก็ไม่มีบาดแผล และเพราะอย่างนั้นเองนางจึงไม่สามารถพูดออกไปได้
หากทักษะการแพทย์ของหมอที่พวกเขาพามาสูงส่งจริงล่ะก็จะต้องดูออกเป็นแน่ว่าใบหน้านี