บทที่ 280 คำพูดก่อให้เกิดความตื่นตกใจ

พอนึกถึง สถานการณ์ที่เกิดตอนนั้นทำให้ช่างน่าตกใจจริงๆ ถ้ามีคนเห็นเลือดที่ไหลดั่งแม่น้ำ ไม่รู้ว่าคนๆนั้นจะตกใจจนหมดสติไปหรือไม่

ในสมองของเย่เซียวหลัวมีแค่ภาพความทรงจำแบบนี้โผล่ขึ้น แค่รู้สึกว่าตอนนี้ทั้งร่างกายของนางเจ็บเหมือนมีคนมาแทง วันนั้นเพราะความอ

บทที่ 281แผนการรัดกุม

วังหลวงสงบไปหลายวัน แต่ความเงียบสงบนี้กับทำให้รู้สึกน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก ราวกับจะมีคลื่นลูกใหญ่หลังทะเลสงบมานาน

อาลั่วหลันยังคงไปที่ห้องด้านข้างของดงหัวเยี้ยนเพื่อส่งอาหารให้กับหมิงซี เมื่อเข้าไปถึง ก็เห็นเขาใช้มือข้างหนึ่งจับที่หน้าต่าง ฟ้าสีครามด้านนอกมีเมฆบางลอยไป

บทที่ 282 เรื่องของความรักนั้นอยากที่จะจัดการ

จบจากการกล่าวราชสำนัก ด้านนอกมีหิมะโปรยปรายลงมา ฮ่องเต้เจียเฉิงได้รับสั่งให้องค์รัชทายาท อ๋องยี่ เวินอ๋อง หมิงอ๋องทั้งสี่อยู่ก่อน จากนั้นก็ได้เดินนำพวกเขาไปยังสวนดอกไม้ด้านข้างตำหนัก

พวกเขารีบเดินตามไป ในใจต่างก็คิดเอาไว้แล้ว วันนี้ฮ่องเต้คงตัด