บทที่ 279 ทายาให้อย่างประณีต

สีหน้าของโล่หวินหลานค่อยๆซี้ดลงเรื่อยๆ สายตาของนางไม่ได้มองหน้าท้องของตนเอง แต่กลับมองไปที่อื่น รอให้แผลของนางได้ถ่ายเทอากาศอย่างเต็มที่ นางถึงจะเริ่มทายา

แต่ว่าประตูข้างนอกถูกผลักออก และปิดลงโดยเร็ว

อาลั่วหลันลุกขึ้นมาทันที ใครเปิดประตูเข้ามาไม่เคาะประตู

บทที่ 280 คำพูดก่อให้เกิดความตื่นตกใจ

พอนึกถึง สถานการณ์ที่เกิดตอนนั้นทำให้ช่างน่าตกใจจริงๆ ถ้ามีคนเห็นเลือดที่ไหลดั่งแม่น้ำ ไม่รู้ว่าคนๆนั้นจะตกใจจนหมดสติไปหรือไม่

ในสมองของเย่เซียวหลัวมีแค่ภาพความทรงจำแบบนี้โผล่ขึ้น แค่รู้สึกว่าตอนนี้ทั้งร่างกายของนางเจ็บเหมือนมีคนมาแทง วันนั้นเพราะความอ

บทที่ 281แผนการรัดกุม

วังหลวงสงบไปหลายวัน แต่ความเงียบสงบนี้กับทำให้รู้สึกน่ากลัวอย่างบอกไม่ถูก ราวกับจะมีคลื่นลูกใหญ่หลังทะเลสงบมานาน

อาลั่วหลันยังคงไปที่ห้องด้านข้างของดงหัวเยี้ยนเพื่อส่งอาหารให้กับหมิงซี เมื่อเข้าไปถึง ก็เห็นเขาใช้มือข้างหนึ่งจับที่หน้าต่าง ฟ้าสีครามด้านนอกมีเมฆบางลอยไป