บทที่ 252 เจ้าสำนวน

ที่ห้องน้ำห้องหนึ่งในวังหลวง มีชายสวมชุดสีน้ำเงินเข้มนั่งตัวสั่นอยู่ด้านใน

เหมือนเขาจะได้รับสะเทือนอารณ์เป็นอย่างมาก ท่าทางของเขาเหมือนตกไปอยู่ในนรก

สถานการณ์แบบนี้ แสดงว่าเขาทำอะไรผิดถึงมาหลบอยู่ที่นี่ ไม่กล้าออกไปเจอใคร

ใครจะคิดว่าห้องน้ำกลิ่นเหม็นแบบนี้ จะ

บทที่ 253 หัวใจดุจหินผา

เรื่องราวจบลงลวกๆ ฮ่องเต้เจียเฉิงนวดไปที่ขมับเหมือนเขาจะรู้สึกเหนื่อยมาก ต้วนกุ้ยเฟยเห็นดังนั้น ก็เสนอตัวพาเขาไปที่ตำหนักเพื่อนวดให้ โดยทิ้งคนอื่นเอาไว้ที่เดิม

ทุกคนต่างแยกย้ายกันไป ขันทีคนนั้นทุกโบยสามสิบทีก็ถูกหามตัวกลับไป เพราะยังไงเขาก็ยังเป็นขันทีในตำหนักของเวิน

บทที่ 254 เปลี่ยนตัวนางกำนัล

นทร์เดินเข้าประตูห้องไป

ฉินหยิ่นรับเสื้อคลุมที่โม่ฉีหมิงถอดมา แล้วนำไปแขวน

เมื่อกี้บทที่ออกมาจากตำหนักหลัวอ๋อง โม่ฉีหมิงบอกให้เขากลับไปก่อน ไม่รู้เหมือนกันว่าโม่ฉีหมิงพูดอะไรกับโล่หวินหลานบ้าง

“ท่านอ๋อง ช่วงนี้ท่านดูสนิทสนมกับองค์หญิงมาก จะต้องไปสืบไหม?