บทที่ 246 ล้มม้าท่ามกลางหิมะ

จริงๆองค์รัชทายาทแค่อยากจะสืบหาว่าโม่ฉีหมิงได้คุยกับอะไรกับตนเอง แข่งยิงธนูเป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้น

คนที่เขาเป็นห่วงที่สุดก็คือโม่ฉีหมิง ถ้าตนเองยังคงเดินอยู่ใกล้ๆกับเขาอยู่เรื่อยๆ คนอื่นก็จะสงสัยตนเองอย่างแน่นอน

ถ้าสร้างความสนใจให้คนอื่นมาสนใจตนเองมากขึ้น

บทที่ 247 ข้อเท้าทั้งสองข้าง

“ฮ่องเต้เจ้าค่ะ คนที่ตกลงบนพื้นหิมะนั้นมีทั้งรุนแรงหรือไม่รุนแรง ถ้าขี่ในเร็วเกินไป ตอนตกอยากท่อนขาอาจจะได้รับบาดเจ็บสาหัส แต่ถ้าขี่ด้วยความเร็วที่ช้า บทที่ตกลงอาจจะบาดเจ็บไม่มาก ยังไงหมอหลวงไม่สามารถรักษาได้ นั่นให้กระหม่อมได้ลองดูได้หรือไม่” โล่หวินหลานพูดขึ้น

บทที่ 248 เคลื่อนย้ายเพื่อต่อกระดูก

ผ่านไปสักพัก บ่าวก็พาโม่ฉีหมิงมาถึงแล้ว ยังดีที่รอไม่ค่อยนาน บาดเจ็บบนตัวหลัวอ๋องรอได้ไม่นานอีกต่อไป อีกอย่างอีกไม่นานเขาก็จะตื่นขึ้นมา ถึงเวลาเขาก็จะร้องทุกข์อย่างเจ็บปวด

ตอนนี้ข้างๆของโล่หวินหลานไม่มียาชา แค่ต้องถือเวลาที่หลัวอ๋องสลบแล้วลงมือทำ

โ