บทที่ 244 บังคับขู่เข็นเสือขึ้นภูเขา

โล่หวินหลานไม่สนใจสายตาอันข่มขู่ของเย่เซียวหลัวเลย พอหันหลังไปก็บอกเรื่องพวกนางสองคนพนันกันออกมาเป็นคำๆ

"ฮ่องเต้เจ้าค่ะ จริงๆก็ไม่ได้พนันอะไรกันมาก แค่ก่อนจะมีการแข่งม้า เพื่อจะให้การแข่งขันครั้งนี้มีความหมายมากกว่านี้ เลยเพิ่มอะไรเข้าไปเพื่อความบันเทิ

บทที่ 245 เดาไม่ถูกว่านึกอะไรอยู่

ก็พานางเดินออกมาเฉยๆเยี่ยงนี้ น่าจะเป็นความน่ากลัวของลมมรสุม หลายปีที่ผ่านมา นางคงได้เห็นถึงวิธีต่างๆที่บ้าอำนาจของโม่ฉีหมิง

เขารู้โดยตลอดว่าสิ่งใดจะเป็นสิ่งที่ทำร้ายชีวิตของคนแบบใด

บังเอิญมากที่โล่หวินหลานไม่เก่งในด้านนี้

โล่หวินหลานพิงอยู่บนต

บทที่ 246 ล้มม้าท่ามกลางหิมะ

จริงๆองค์รัชทายาทแค่อยากจะสืบหาว่าโม่ฉีหมิงได้คุยกับอะไรกับตนเอง แข่งยิงธนูเป็นแค่ข้ออ้างเท่านั้น

คนที่เขาเป็นห่วงที่สุดก็คือโม่ฉีหมิง ถ้าตนเองยังคงเดินอยู่ใกล้ๆกับเขาอยู่เรื่อยๆ คนอื่นก็จะสงสัยตนเองอย่างแน่นอน

ถ้าสร้างความสนใจให้คนอื่นมาสนใจตนเองมากขึ้น