บทที่ 236 พิษที่ลึกลับ

เช้าวันรุ่งขึ้น ตาของโล่หวินหลานนั้นบวมเล็กน้อย ใต้ตาของนางมีรอยคล้ำ

นางกำนัลที่คอยดูแลเมื่อเห็นเช่นนั้น ก็รีบนำไข่มาให้นางนวดที่ตา จากนั้นก็แต่งหน้าให้นางหนาขึ้น เพื่อกลบรอยดำใต้ตา

“ช่างเถอะ ไม่จำเป็น ควรเป็นอย่างไรก็ปล่อยให้เป็นไปตามนั้น” โล่หวินหลานบอกกับนาง

บทที่ 237 แข่งม้า ณ สนามแข่งม้า

หลังจากที่ทานอาหารค่ำเสร็จ โล่หวินหลานก็ได้ไปตำหนักหลัง ห้องที่หมิงซีพักนั้นยังคงมีไฟสว่าง ไม่มีความมืดแม้แต่น้อย ทั้งสองเดินไปมาในห้อง ทำให้แสงของเทียนนั้นสว่างมืดไปมาผ่านช่องหน้าต่างกระดาษมัน

"หมิงซี เจ้าดีขึ้นหรือยัง?" โล่หวินหลานเดินเข้ามาคนเดียว โดยไม่ม

บทที่ 238 งานเลี้ยงยามค่ำคืน

ไม่รู้ว่าสิ่งที่ฮองเฮาเอ๋ยนั้นถามด้วยใจจริงหรือแค่ประชดประชัน แต่จากที่โล่หวินหลานรู้จักฮองเฮานั้น นางดีกับแค่คนตระกูลเย่ ส่วนคนอื่นนั้นนางก็จะหยิ่งทรนงให้เสมอ

“ฮองเฮาเพคะ หม่อมฉันในตอนเล็กนั้นมักจะเอาแต่เล่น จึงไม่ได้ตั้งใจเรียนขี่ม้า ความสามารถในการขี่นั้นจึง