บทที่ 226

เจอโดยบังเอิญ

ใช้แค่เวลาไม่นานก็มาถึงดงหัวเยี้ยน จื๋อเอ่ออยู่ๆก็พูดขึ้มาอย่างโกรธแค้น ”ฮ่องเต้เจียเฉิงนี่ดูถูกพวกเราชัดๆ คนที่จะแต่งงานด้วยคือองค์ชายสี่ แต่วันนี้กลับไม่เห็นแม้แต่เงา”

โล่หวินหลานหยุดเดินทันที มองไปยังจื๋อเอ่อที่กำลังโกรธอยู่ ในใจของเจ้าสับสนวุ่นวายมาก

ส

บทที่ 227

ประตูทางถนนตง

สองคนรีบเดินไปทางทิศตะวันตกของสวนดอก เงาดำสองคนหายไปในฝูงต้นพลัมทันที เหลือแต่รอยเท้าบางๆ ในสวนดอก

มุมตะวันตกของสวนดอกนี่เป็นปลายตายจริงๆ ไม่มีสาวใช้หรือขันทีมาเฝ้าตรงนี้สักคน ดอกพลัมที่ปลูกสองข้างนี้โดดเด่นมาก แสงจันทร์ที่ส่องลองมาทำให้ดอกพลัมยิ่งสวยเข้าไปอีก

บทที่ 228

การเจอกันที่ไม่มีความสุข

“เขายังคงไม่ยอมตกลง เขาต้องมีเหตุผลของตัวเองแน่เลย ส่วนสิ่งที่พวกเราจะทำก็คือให้เขาทิ้งเหตุผลี้ไป…” สายตาของโม่ฉีหมิงยากที่จะเข้าถึงได้ “ได้ข่าวว่าสิ่งที่เขาใส่ใจที่สุดก็คือภรรยาและลูกของเขา เขามีลูกตอนแก่ วันก่อนเพิ่งจะครบหนึ่งเดือน ถ้าแย่งสุดที่รักของเขาไป