บทที่ 221 แฝงตัวเข้ากองทหาร

พอกินอาหารเช้าเสร็จ ได้ยินเสียงแตรดังขึ้น ดังก้องไปทั่วผืนฟ้าโล่หวินหลานวางตะเกียบในมือลง สาวใช้ที่อยู่ด้านข้างเหมือนรู้ว่าควรทำอะไร ยังไม่ทันรอนางถามเสร็จ พลางเปิดปากอธิบาย “นี่เป็นเสียงแตรของการออกเดินทาง เป่าเพื่อเป็นสัญญาณแสดงว่าพวกเรากำลังจะออกเดินทาง”

โล่ห

บทที่ 222 พบคนรู้จักอีกครั้ง

ทางแยกสามทางที่มีขนาดต้นทางเท่ากันอยู่ด้านหน้าของพวกเขา แม้กระทั่งจื๋อเอ่อที่ฉลาดหลักแหลมยังแยกไม่ออกว่าควรเดินไปทางไหนถึงจะดีที่สุด

เขากางแผนที่ในมือออกมา ในแผนที่ไม่มีทางแยกทั้งสามทางนี้ปรากฏอยู่ ดูแล้วเหมือนขณะที่กำลังวาดแผนที่นี้ ทางแยกสามทางนี้ยังไม่ถูก

บทที่ 223 การไม่ใส่ใจไม่ใช่เรื่องแปลก

พระชายาอ๋องหลัวลุกขึ้นยืน นางสวมชุดสีชมพูอ่อน ด้านนอกก็คลุมผ้าคลุมตัวหนาสีชมพู ใบหน้าของนางช่างงดงามและฉลาดเฉลียว แก้มทั้งสองของนางเป็นสีชมพูระเรื่อ มองดูแล้วยังเด็กนัก

คงเป็นเพราะไม่เคยทำการแสดงต่อหน้าฮ่องเต้เจียเฉิงและผู้คนมากมาย ณ เวลานี้นางจึงเขินอ