บทที่ 221

แฝงตัวเข้ากองทหาร

พอกินอาหารเช้าเสร็จ ได้ยินเสียงแตรดังขึ้น ดังก้องไปทั่วผืนฟ้าโล่หวินหลานวางตะเกียบในมือลง สาวใช้ที่อยู่ด้านข้างเหมือนรู้ว่าควรทำอะไร ยังไม่ทันรอนางถามเสร็จ พลางเปิดปากอธิบาย “นี่เป็นเสียงแตรของการออกเดินทาง เป่าเพื่อเป็นสัญญาณแสดงว่าพวกเรากำลังจะออกเดินทาง”

โล

บทที่ 222

พบคนรู้จักอีกครั้ง

ทางแยกสามทางที่มีขนาดต้นทางเท่ากันอยู่ด้านหน้าของพวกเขา แม้กระทั่งจื๋อเอ่อที่ฉลาดหลักแหลมยังแยกไม่ออกว่าควรเดินไปทางไหนถึงจะดีที่สุด

เขากางแผนที่ในมือออกมา ในแผนที่ไม่มีทางแยกทั้งสามทางนี้ปรากฏอยู่ ดูแล้วเหมือนขณะที่กำลังวาดแผนที่นี้ ทางแยกสามทางนี้ยังไม่ถ

บทที่ 223

ปล่อยระเบิดลับ

มีผ้าม่านหนาบังถึงสองชั้น สายตาจ้องกัน

หนึ่งปีที่ผ่านมานี้ ดูเหมือนรัชทายาทจะโทรมลงไป ที่คางมรหนวดเคราขึ้น ดูไปแล้วไม่เหมือนคนที่อ่อนโยนดั่งแต่ก่อน องค์ชายรูปงามคนหนึ่ง แต่ให้ความรู้สึกว่าเปลี่ยนไปอย่างพูดไม่ถูก

“ใช่แล้ว”จื่อเอ่อหันหลังไปมองกับโล่หวินหลาน