บทที่ 203 ชนะการประลอง

โล่หวินหลานพยักหน้า แล้วส่งสายตาวางใจให้ชิวโม่ไป๋ แล้วรีบขยับเครื่องมือในมือลงมือทำการผ่าตัด

การดึงธนูออกมานั้นเป็นขั้นตอนสำคัญมาก โล่หวินหลานลูบไปที่ตัวหมาป่าเบาๆ ขนนิ่มๆของมันรู้สึกสัมผัสมืออย่างชัดเจน ไม่รู้ว่าเธอกระซิบอะไรข้างหูหมาป่าไป แต่ทันใดนั้น เธอก็รีบดึงธน

บทที่ 204 สัมผัสไม่ได้

ดวงตาทั้งคู่ของโล่หวินหลานมองไปที่โม่ฉีหมิงอย่างดุดัน มีความดื้อรั้นทอออกมาจากนัยน์ตาเขา ถึงแม้จะอยู่ในความมืดแต่ก็เห็นได้ชัด สายตาแบบนี้ช่างเหมือนคนๆหนึ่ง แต่คนๆนั้นโม่ฉีหมิงไม่กล้าที่จะกล่าวถึง

“เป็นข้าที่ตามเธอมา ข้าแค่อยากจะเห็นว่าหมิงอ๋องจะโหดร้ายได้ขนาดไหนกัน

บทที่ 205 เนื้อกวางย่าง

เมื่อได้ยินเขาพูดเช่นนั้น ในหัวของโล่หวินหลานมีภาพของชิวโม่ไป๋ในตอนหนุ่มลอยขึ้นมา ไม่ได้โหดร้าย และเย็นชาขนาดนี้ จนกระทั่งแยกออกจากลูกสาว และเขาไม่ยอมปล่อยเธอไป จึงทำให้ทั้งสองตัดขาดจากกัน

“ท่านตาเขา ลำบากมาก แม่ของข้าคงจะสุดจะทน ที่เธอดื้อรั้นมาก ตอนนั้นคงจะทะเลาะก