ตอน 202
คุณหมอสุเรศ
บทที่ 202 ประลองฝีมือการแพทย์
ที่หางคิ้วข้างขวาของเธอมีรอยแผลถูกก้อนหินกระแทก เห็นเป็นรอยสีแดงชัดเจน โม่ชิวไป๋วางแก้วเหล้าในมือลง แล้วกดให้โล่หวินหลานนั่งลง
“อย่าขยับ ฉันจะทายาให้” โม่ชิวไป๋หันไปมองหมิงซี ที่กำลังเดินหยิบยาออกมา
“ทายาเสียหน่อย จะได้ไม่เป็นแผลเป็น” หมิงซีเปิดกล่องยาออ
ตอน 203
บทที่ 203 ชนะการประลอง
โล่หวินหลานพยักหน้า แล้วส่งสายตาวางใจให้ชิวโม่ไป๋ แล้วรีบขยับเครื่องมือในมือลงมือทำการผ่าตัด
การดึงธนูออกมานั้นเป็นขั้นตอนสำคัญมาก โล่หวินหลานลูบไปที่ตัวหมาป่าเบาๆ ขนนิ่มๆของมันรู้สึกสัมผัสมืออย่างชัดเจน ไม่รู้ว่าเธอกระซิบอะไรข้างหูหมาป่าไป แต่ทันใดนั้น เธอก็รีบดึงธน
ตอน 204
บทที่ 204 สัมผัสไม่ได้
ดวงตาทั้งคู่ของโล่หวินหลานมองไปที่โม่ฉีหมิงอย่างดุดัน มีความดื้อรั้นทอออกมาจากนัยน์ตาเขา ถึงแม้จะอยู่ในความมืดแต่ก็เห็นได้ชัด สายตาแบบนี้ช่างเหมือนคนๆหนึ่ง แต่คนๆนั้นโม่ฉีหมิงไม่กล้าที่จะกล่าวถึง
“เป็นข้าที่ตามเธอมา ข้าแค่อยากจะเห็นว่าหมิงอ๋องจะโหดร้ายได้ขนาดไหนกัน