บทที่188 เพลิงไฟลุกไหม้

ในบ้านทรุดโทรมนั้นมีเพียงสองห้อง มีหนึ่งห้องนอนและอีกห้องที่ใช้สำหรับทำอาหาร กินอาหาร รวมถึงเก็บสิ่งของต่างๆ โชคดีที่สวนด้านหน้าใหญ่พอ ทางเดินไม้ไผ่สานถอดยาวไปจนถึงหน้าประตู สองฟากของทางเดินนั้นก็เต็มไปด้วยผักหลากหลายชนิด ด้านข้างมีโต๊ะน้ำชาขนาดเล็ก ที่มีถ้วยชาและกาน้ำชาว

บทที่189 ดวงใจแตกสลาย

ครั้งนี้ คงจะแกล้งเป็นตีเนียนอีกไม่ได้แล้ว

"หม่อมฉันไม่ได้มีเรื่องในใจขอรับ เพียงแต่มือลื่นก็เท่านนั้น" โม่ฉีหมิงพูดปลดออกไป เพราะตอนนี้มันชัดเจนมาก ที่เขามีลางสังหรณ์บางอย่าง เพียงแต่เขาเองก็ไม่ทราบก็เท่านั้น วางลางสังหรณ์ที่ว่านั้นคืออะไร

"หากเจ้าไม่มีความในใจ

บทที่190 ฝังร่างในกองเพลิง

หิมะตกลงมา ในถนนที่สะอาดเหมือนกระดาษแผ่นหนึ่ง มีผู้คนเดินไปเดินมา ขอแค่มีเบาะแสนิดเดียว พวกเขาก็ไม่ยอมที่จะปล่อยผ่านไป

กลุ่มคนพวกนี้คือสายในตึกไร้เสียง ซึ่งเป็นคนที่สวิ่นโม่เลี้ยงเอาไว้ พวกเขามีได้รับการฝึกฝนมาสำหรับการค้นหาสิ่งของและคนโดยเฉพาะ ไม่ว่าจะเรื่องเล็ก