บทที่182 การรักษาบนถนน

ตำหนักของฮองเฮาเงียบลงทันที มีเพียงกลิ่นจากเครื่องหอมที่โชยอยู่ ธูปหอมในตำหนักลอยไปแตะจมูกของฮองเฮา ทำให้นางรู้สึกผ่อนคลายไม่น้อย

เพียงแต่สิ่งที่นางพูดกับโม่ฉีหมิงเมื่อครู่นั้นยังติดอยู่ในใจ นางขมวดคิ้วเป็นปม สิ่งที่โม่ฉีหมิงพูดนั้นหมายความว่าอย่างไรกันแน่? หรือเขามา

บทที่183 ที่มาของพิษ

ชาวบ้านอยู่ต่อคิวกันยาวท่ามกลางพื้นหิมะ มีทั้งคนที่มาคนเดียวและคนที่พาลูกหลานมาด้วย ซึ่งทุกคนมาที่นี่ก็เพื่อให้โล่หวินหลานทำการรักษา

พวกเขาได้นำโต๊ะสีอิฐแถบทองมาวางไว้ข้างร้านยาหรงเหอ ทั้งสองด้านของโต๊ะเต็มไปด้วยกล่องยา ด้านซ้ายของโล่หวินหลานมีกล่องยาวางไว้ ด้านในเต็มไ

บทที่184 ร่างกายที่ได้รับพิษ

โล่หวินหลานยังคงมีสีหน้าเรียบเฉย นางไม่ได้มีปฏิกิริยาใดๆ ยังคงตรวจดูอาการของคนตรงหน้าต่อไป คล้ายกับเรื่องที่เกิดขึ้นด้านนอกไม่ได้เกี่ยวข้องกับนาง

"ตามใจพวกเขาเถอะ รักษาหรือไม่รักษานั้น ขึ้นอยู่กับจิตใจ" โล่หวินหลานพูดเสียงเรียบ

เย่หวินจึงไม่คิดเรื่องด้านน